ฉีกตำรามะนาวนอกฤดูแบบเก่าๆ “ไม่งดน้ำ ออกดอกดี ลูกดกอีกต่างหาก”

ที่ผ่านมาการทำมะนาวนอกฤดูโดยเฉพาะมะนาวที่ปลูกในวงบ่อซีเมนต์ เป็นที่ทราบกันดีว่าจะต้องให้มะนาวอดน้ำก่อน 10-15 วัน จึงเริ่มให้ปุ๋ยให้น้ำตามปกติ จากนั้นไม่นานมะนาวก็จะเริ่มออกดอกตามกิ่งก้าน วิธีนี้เหมาะสมกับมะนาวที่ออกดอกติดผลยาก แต่ปัจจุบันมีคนนำเอาวิธีดังกล่าวมาใช้กับมะนาวที่ออกดอกติดผลตลอดปี มองแล้วไม่สมควรเพราะยังไงๆไม่กระตุ้นมะนาวก็ออกดอกอยู่ดี เพียงแค่เราทำหน้าที่ผู้ดูแลที่ดี ให้น้ำให้ปุ๋ยถูกช่วงถูกจังหวะแค่นั้นเอง หากต้องทำนอกฤดูจริงๆก็ไม่จำเป็นต้องอดน้ำอย่างที่หลายต่อคนทำกัน

มะนาวที่เกษตรกรนิยมปลูกเพื่อทำนอกฤดู ส่วนใหญ่แล้วเป็นแป้นรำไพ เนื่องจากเป็นมะนาวแป้น ผลโต น้ำมาก เปลือกบาง ที่สำคัญเป็นที่ต้องการของตลาด แถมติดผลง่ายชนิดที่ว่าต้นไหนสมบูรณ์ออกดอกทันทีที่ไม่มีลูกค้างต้นมากเกินไป พูดง่ายว่าออกดอกได้ทั้งปี เมื่อเข้าใจอย่างแล้วปลูกมะนาวแป้นรำไพทำนอกฤดู จึงไม่ใช่เรื่องยาก ไม่จำเป็นต้องอดน้ำอดปุ๋ยอย่างที่นักวิชาการหลายต่อหลายท่านแนะนำกัน เราสามารถทำมะนาวนอกฤดูแบบธรรมชาติได้ ขั้นตอนก็ง่ายไม่สลับซับซ้อน ไม่ต้องลงทุนอะไรมากมาย ฝนตกแดดออกก็ไม่ใช่อุปสรรค แต่ที่สำคัญต้นมะนาวที่ต้องการทำนอกฤดูจะต้องมีอายุปีครึ่งเป็นอย่างต่ำ เพราะถ้าอายุน้อยเกินไปเดี่ยวต้นจะโทรมปรับสภาพไม่ทัน ประมาณเดือนเมษายนหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตเสร็จ หากมีมะนาวที่ยังค้างต้นอยู่ยังไม่ต้องเอาออก ปล่อยเก็บไปเรื่อยๆ ช่วงนี้ห้ามให้มะนาวขาดน้ำเด็ดขาดต้องให้น้ำทุกวัน สำหรับเกษตรกรท่านที่ปลูกในวงบ่อซีเมนต์ให้เติมดินที่ผสมปุ๋ยคอกเกลี่ยให้เต็มวงบ่อซีเมนต์ก่อน ส่วนท่านที่ปลูกบนดินโดยตรงให้ปุ๋ยสูตร 25-7-7 ต้นละ 3 กำมือสลับกับปุ๋ยสูตร 46-0-0 (ห่างจากโคนต้น)ทุก 25 วัน ก่อนหรือหลังให้ปุ๋ยทุกครั้งต้องรดน้ำให้ชุ่มเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพมากที่สุด ในเวลาเดียวกันต้องรักษายอดอ่อนที่ออกใหม่อย่าให้มีเพลี้ยไฟหรือหนอนชอนใบเข้าเล่นงานได้ หากมีดอกให้ปลิดทิ้งเสีย เดือนกรกฎาคมช่วงนี้ต้นมะนาวจะสมบูรณ์สุดๆ ให้งดปุ๋ยสูตร 46-0-0 ยังคงให้ปุ๋ยสูตร 25-7-7 แต่เพิ่มความถี่เป็น 20 วัน/ครั้งๆละ2 กำมือแทน ส่วนน้ำยังคงให้สม่ำเสมอเช่นเดิมแต่หากช่วงไหนฝนตกก็ควรงดน้ำบ้างตามความเหมาะสมเพราะช่วงนี้เข้าหน้าฝน ประมาณปลายเดือนกรกฎาคมให้ตัดแต่งกิ่งทรงพุ่มออก ประมาณ30% โดยเน้นกิ่งไขว้ไม่มีประโยชน์หรือปลายกิ่งที่มีรอยเพลี้ยไฟหรือหนอนชอนใบทำลาย นอกจากนี้ให้ปลิดลูกที่ค้างต้นออกให้หมด หากมีดอกก็ให้ปลิดดอกทิ้งด้วย ย่างเข้าเดือนสิงหาคม-กันยายน จะเห็นได้ว่ามะนาวของท่านจะเริ่มแตกยอดอ่อนออกมา ให้งดปุ๋ยสูตร 25-7-7 เหลือต้นละ1 กำมือ แต่ยังคงให้น้ำปกติ  กิ่งใดที่มีดอกออกมาให้ปลิดทิ้งทันทีไม่ต้องหวง จากนั้นให้ฉีดพ่นด้วยทริปโตฝาจร่วมกับไทเกอร์เฮิร์ปเพื่อป้องกันเพลี้ยไฟ หนอนผีเสื้อหรือแมลงที่จะเข้ามากัดทำลายยอดอ่อน จากนั้นประมาณเดือนตุลาคมให้เกษตรกรใส่ปุ๋ยสูตร 12-24-12 ต้นละ 3 กำมือ 2 ครั้ง ห่างกัน 20 วัน สังเกตว่ามะนาวของท่านจะเริ่มออกดอกเรื่อยๆ ซึ่งดอกที่ออกมาเป็นดอกคุณภาพดีคือออกมาพร้อมยอดอ่อนและออกจากซอกใบ หลังจากนี้ให้บำรุงด้วยปุ๋ยสูตรเสมอ เช่น 20-20-20 หรือ 15-15-15 เป็นต้น นอกจากใส่ปุ๋ยบำรุงต้นแล้วที่ขาดเสียไม่ได้ก็คือให้ฉีดพ่นบีเอสพลายแก้วป้องกันรักษาดอกจากเชื้อราต่างๆ เนื่องจากช่วงนี้อากาศเริ่มหนาวเย็น ความชื้นสูงมีน้ำค้างเยอะ เหมาะต่อการระบาดของเชื้อรา เกษตรกรท่านใดสนใจสอบถามข้อมูลเพิ่มได้ที่ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ โทร. 02-9861680-2 หรือ 081-6929660 (เอกรินทร์) เขียนและรายงานโดย : ทีมงานชมรมเกษตรปลอดสารพิษ ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ  http://www.thaigreenagro.com/Aticle.aspx?id=12778&Param2=4 วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2556  เสนอแนะติชมได้ที่ email : thaigreenagro@gmail.com

ดินจืดเหนียวแน่นแข็ง ปรับดินก่อนเสียบตออ้อย แล้วผลผลิตของท่านจะเปลี่ยน

ผลผลิตอ้อยส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับสภาพของดิน  ดินที่เหมาะสมต้องร่วนไม่แบ่งเป็นชั้น หน้าดินไม่แพ็คแน่นเป็นดาน พื้นที่ส่วนใหญ่เมื่อปลูกอ้อยไปแล้ว 1-2 รอบ ก็จะระเบิดดินดานด้วยผานสามหรือสี่ก่อนไถ่พรวนอีกรอบ ให้ดินร่วนซุยอ้อยหยั่งรากได้ลึก รากไม่ลอยทำได้หลายตอ อีกทั้งดินยังสามารถซับน้ำซับปุ๋ยได้ดีกว่าเดิม สำหรับเกษตรกรรายย่อยต้นทุนน้อย ไม่สะดวกใช้รถแทรกเตอร์ไถระเบิดดินก็ให้ใช้สารละลายดินดาน ALS 29% แทน

พื้นที่ปลูกอ้อยส่วนใหญ่ถูกดัดแปลงจากท้องนาซึ่งเป็นดินเหนียวไม่ค่อยระบายน้ำ หากต้องการให้ดินร่วนก็ต้องอาศัยใส่พูมิชซัลเฟอร์อย่างน้อยไร่ละ 20-40 กิโลกรัม ยิ่งใส่ทุกๆปีดินยิ่งร่วนซุยขึ้นเรื่อยๆ ครั้งต่อไปก็ไถง่ายขึ้น ประหยัดค่าน้ำมันได้มาก ดินร่วนขึ้นอ้อยหยั่งรากออกด้านข้างได้ดี และสามารถซึมซับไอน้ำใต้ดินได้ดีอีกด้วย นอกจากนี้ยังช่วยดูดซับน้ำสำรองให้พืชไว้ใช้หลังฝนตกได้นานวันขึ้น ที่สำคัญช่วยจับตรึงไนโตรเจนและโพแทสเซียมให้ละลายช้าลง ลดการชะล้างเวลาฝนตกหรือน้ำขัง ทำให้สามารถใช้ปุ๋ยได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

ดินแน่นแข็งกระด้างขาดอินทรียวัตถุให้เติมโพแทสเซียมฮิวเมทร่วมกับปุ๋ยเคมีหรือปุ๋ยหมัก ปุ๋ยคอก ปุ๋ยอินทรีย์ ฯลฯ  เพราะปุ๋ยอินทรีย์ช่วยให้ปุ๋ยที่ละลายได้น้อยที่มีอยู่ในดินให้ละลายเพิ่มขึ้น ทำให้พืชได้รับประโยชน์มากขึ้น แม้ว่าปุ๋ยอินทรีย์จะมีประโยชน์ตามที่กล่าวข้างต้นจริง แต่การให้ปุ๋ยอินทรีย์เพียงอย่างเดียว พืชก็ได้รับเปอร์เซ็นต์ปุ๋ยไม่เพียงพอ การใช้ร่วมกับปุ๋ยเคมีจึงยังเป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่หากต้องการลดต้นทุนให้เกิดประโยชน์สูงสุด ควรใช้พูมิช 20 กิโลกรัมคลุกผสมร่วมกับปุ๋ยเคมี 50 กิโลกรัมหรืออินทรีย์ 100 กิโลกรัมเป็นปุ๋ยละลายช้า ติดต่อสอบถามข้อมูลเพิ่มได้ที่ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ 02-9861680-2 หรือ 089-4442366 (เอกรินทร์)

เขียนและรายงานโดย : ทีมงานชมรมเกษตรปลอดสารพิษ

ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ  www.thaigreenagro.com

วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2556  เสนอแนะติชมได้ที่ email : thaigreenagro@gmail.com

เห็ดแครง ทางเลือกใหม่สร้างรายได้ที่น่าสนใจ

การเพาะเห็ดแครงขาย เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการสร้างรายได้เสริม ปัจจุบันเห็ดแครงเริ่มหารับประทานยากขึ้น ทำให้มีผู้คิดค้นวิธีการเพาะเห็ดแครงขึ้นเพื่อจะได้มีเห็ดบริโภคตลอดทั่งปี เห็ดแครงหรือที่รู้จักกันในนาม “เห็ดตีนตุ๊กแก” เป็นเห็ดที่ขึ้นได้ทั่วทุกภาคของประเทศไทย และงอกได้ตลอดปี โดยเฉพาะฤดูฝนจะพบเห็ดแครงงอกตามท่อนไม้ กิ่งไม้ ใบไม้ ใบหญ้า กระดาษ สำหรับในภาคใต้มักพบบนท่อนไม้ยางพาราที่ตัดโค่นไว้ เห็ดแครงมีคุณค่าทางโภชนาการไม่แพ้เห็ดชนิดอื่น โดยเฉพาะมีคาร์โบไฮเดรต โปรตีนสูง ให้พลังงานสูงกว่าเห็ดหอม เห็ดนางรม เห็ดฟาง และเห็ดหูหนู ในประเทศญี่ปุ่นจะใช้ทำเป็นยารักษาโรค เพราะในเห็ดแครงมีสารที่มีคุณสมบัติในการต่อต้านเชื้อไวรัสยับยั้งเซลล์ มะเร็ง ประเทศไทยเห็ดแครงจะเป็นที่รู้จักมากในหมู่คนปักไต้ ซึ่งจะนิยมนำมาแกงคั่วกับปลาย่าง หรือนำมาย่างโดยโขลกพริกขี้หนู ข่า ตะไคร้ ขมิ้น พริกไทย แล้วนำเห็ดแครงผสมลงไป พร้อมด้วยมะพร้าวขูด ไข่ไก่ แล้วห่อด้วยใบตองนำไปปิ้งเตาถ่าน ส่งกลิ่นหอมชวนให้น้ำลายไหลเลยทีเดียว ปัจจุบันเห็ดแครงเริ่มหายากขึ้นเพราะไม้ยางพารามีราคาสูงเป็นที่ต้องการของ ตลาด นอกจากนั้นพื้นที่ป่าเหลือน้อยกลายเป็นที่อยู่อาศัยมากขึ้น กว่าจะได้กินเห็ดแครงสักครั้งต้องรอให้ถึงช่วงหน้าฝนแต่ก็มีบ้างเล็กน้อย เหตุนี้จึงทำให้มีผู้คิดค้นหาวิธีการเพาะเห็ดแครงขึ้นเพื่อให้มีไว้บริโภค ได้ตลอดปี วัสดุส่วนผสมการทำก้อน มีดังนี้ 1.               ขี้เลื่อยไม้ยางพาราหรือไม้เนื้ออ่อน                    100          กิโลกรัม 2.               รำละเอียดหรือปลายข้าวเจ้า                                 50            กิโลกรัม 3.               ภูไมท์                                                                    2              กิโลกรัม 4.               ดีเกลือ                                                                    2              ขีด 5.               น้ำสะอาด                                                               75-80       ลิตร ขั้นตอนการทำก้อนมีดังนี้ คลุกผสมขี้เลื่อย รำละเอียด ภูไมท์ให้เข้ากัน จากนั้นเติมน้ำสะอาดผสมดีเกลือ คลุกเคล้าให้เข้ากันพอหมาดๆ ระวังอย่าให้แฉะ บรรจุใส่ถุงพลาสติกเพาะเห็ด ขนาด 6.5 X 10 นิ้ว ประมาณ 3 ใน 4 ของถุง หรือน้ำหนัก 600 กรัมต่อถุง อัดวัสดุเพาะพอแน่น สวมคอขวดใช้ยางรัด เจาะรูตรงกลางเพื่อให้เชื้อเห็ดอยู่ตรงกลางถุง ปิดจุกประหยัดสำลี นำไปนึ่งในหม้อนึ่ง อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 3-4 ชั่วโมง นับจากน้ำเดือด เมื่อครบกำหนดเวลา พักไว้ให้เย็นลำเลียงไปไว้ในห้องเขี่ยเชื้อ แล้วรีบใส่เชื้อ อย่าทิ้งไว้ให้เกิน 24 ชั่วโมง จะทำให้การปนเปื้อนของเชื้อสูง การเขี่ยเชื้อเห็ดควรเขี่ยในห้องที่สะอาดและลมสงบ นำเชื้อเห็ดที่จะเพาะมาเคาะให้เมล็ดข้าวฟ่างกระจายก่อน เพื่อสะดวกในการเทหัวเชื้อเห็ดลงถุง เปิดปากขวดออกลนด้วยเปลวไฟจากตะเกียงแอลกอฮอล์ ดึงจุกประหยัดสำลีที่จุกปากถุงออก แล้วเทหัวเชื้อที่เลี้ยงบนเมล็ดข้าวฟ่างลงไป ประมาณ 20-30 เมล็ด ผู้เพาะต้องระวังอย่าให้มือถูกเมล็ดข้าวฟ่างเด็ดขาด เพราะจะทำให้ก้อนเชื้อเสียได้ จุกสำลีที่จุดปากถุงห้ามวางกับพื้นเด็ดขาด และเมื่อเขี่ยหัวเชื้อลงในถุงแล้ว ต้องรีบปิดจุกสำลีทันที หัวเชื้อเห็ด 1 ขวด จะใส่ได้ประมาณ 30 ถุง การบ่มก้อนเชื้อ ก้อนเชื้อที่เขี่ยเชื้อแล้วนั้น ควรเก็บในโรงเรือนสำหรับบ่มเชื้อทันที ภายในโรงเรือนบ่มเชื้อต้องสะอาด และที่สำคัญจะต้องมืด ขนาดที่อ่านหนังสือพิมพ์ไม่เห็นในระยะ 1 ฟุต มิฉะนั้นแสงจะเป็นตัวกระตุ้นให้เส้นใยสร้างดอก ทั้งที่เส้นใยยังเจริญสะสมอาหารได้ไม่เต็มที่ ซึ่งเป็นสาเหตุให้ผลผลิตต่ำ ไม่คุ้มค่า หลังจากพักบ่มเส้นใยประมาณ 15-20 วัน เส้นใยจะเจริญเต็มถุง จึงนำไปเปิดดอก มิตรเกษตรท่านใดที่เพาะอยู่หรือกำลังจะเพาะ แล้วมีความสนใจอยากจะลองเพาะเห็ดแครง(เห็ดตีนตุ๊กแก)สร้างรายได้ดูบ้าง สามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมหรือสั่งจองเชื้อเห็ด อุปกรณ์การเพาะ ได้ที่ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ โทร. 02-9861680-2 หรือได้ที่คุณเอกรินทร์  ช่วยชู โทร.081-3983128 เขียนและรายงานโดย : คุณเอกรินทร์  ช่วยชู (นักวิชาการชมรมฯ) ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ  www.thaigreenagro.com วันที่ 22  มีนาคม พ.ศ. 2554  เสนอแนะติชมได้ที่ email : thaigreenagro@gmail.com

รักษาเลนหน้าดินก่อน ปล่อยพันธุ์หอยแครงลงเลี้ยง

หอย แครงเป็นหอยที่เลี้ยงง่าย ลงทุนน้อย ไม่ต้องให้อาหาร อีกทั้งเป็นหอยที่โตเร็ว ราคาดี ตลาดต้องการมาก จึงเหมาะสำหรับเลี้ยงเพื่อเป็นการค้า หอยชนิดนี้ชอบอยู่บริเวณน้ำกร่อยตามชายทะเลหรือป่าชายเลนที่ระดับความ ลึก1.80-3.00 เมตร เป็นหอยที่ชอบดินโคลนแต่ไม่เหลวจนเกินไป พื้นที่ที่ชุกชมมากส่วนใหญ่เป็นชายฝั่งทะเลแถวจังหวัดเพชรบุรี สมุทรสงคราม สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช ฯลฯ หอยแครงชอบกินแพ ลงค์ตอนพืช-สัตว์ตามหน้าดิน ช่วงน้ำลง-น้ำแห้งก็จะชอบหมกตัวอยู่ในดินเลนที่ความลึกประมาณ 10-12 เซนติเมตร แล้วจะค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นมาผิวดินเพื่อหาอาหารอีกครั้งเมื่อน้ำขึ้นท่วมบริเวณที่ เลี้ยงหอย การรักษาหน้าดินไม่เกิดการหมักหมมของแพลงค์ตอนหรือสารอินทรีย์ในดินมากเกิน ไปจนทำให้เกิดก๊าซไข่เน่า แอมโนเนีย ไนไตร ทำลายแหล่งอาหาร หยุดการเจริญเติบโต แล้วค่อยๆ ตายลงทุกวันๆ นอกจากนี้ประโยชน์ของการรักษาหน้าดินไม่ให้หมักหมมยังส่งผลทำให้หอยแครง สามารถขยายพันธุ์ ซึ่งปกติหอยชนิดนี้จะเริ่มผสมพันธุ์ในช่วงเดือนเมษายน-มิถุนายน แต่ถ้าปีใดสภาพแวดล้อมผิดปกติ อาจทำให้ผสมพันธุ์ช้าหรือเร็วขึ้นอีกเล็กน้อย  การ รักษาหน้าดินพึงกระทำได้ตั้งแต่ช่วงเตรียมบ่อก่อนปล่อยพันธุ์หอย กล่าวคือช่วงที่อัดน้ำเข้าขังในบ่อให้นำบาซิลลัสMT ซึ่งเป็นจุลินทรีย์สำหรับย่อยขี้เลน ซากแพลงค์ตอนที่ตายเหลือจากการเลี้ยงก่อนหน้านี้ หว่านหรือผสมน้ำสาดให้ทั่วทั้งบ่อในปริมาณ 1กก./1ไร่ ทิ้งให้ย่อย 1-2 วัน ก่อนหว่านสเม็คโตไทต์ลงไปจับก๊าซไข่เน่าหรือของเสียที่เกิดจากกระบวนการย่อย ทำงานของบาซิลลัสMTก่อนหน้านี้ ในปริมาณ 20 กก./ไร่ เท่านี้บ่อเลี้ยงหอยของท่านก็หมดปัญหา หอยก็เจริญเติบโตได้ดี ต่อกี่ได้อย่างรวดเร็ว ที่สำคัญปลอดภัยต่อผู้ใช้-ผู้บริโภค ไม่มีสารพิษตกค้างโดยเฉพาะสารหนูที่ตรวจเจอกันอยู่บ่อยๆ วางใจได้ ปลอดภัยชัวร์ ผมการันตี สอบถามข้อมูลการใช้ ปัญหาเพิ่มเติมได้ที่ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ (02-9861680-2) หรือติดต่อโดยตรงนักวิชาการ (081-3983128) เขียนและรายงานโดย: คุณเอกรินทร์ ช่วยชู (นักวิชาการชมรมฯ) ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ www.thaigreenagro.com วันที่ 1 มีนาคม 2555 เสนอแนะติชมได้ที่ email : thaigreenagro@gmail.com

                                       

หอยแครงส่งออกตลาดจีน อีกอาชีพที่น่าสน

อาชีพการเลี้ยงหอยแครงเป็นอีกอาชีพหนึ่งที่สร้างรายได้ให้กับเกษตรกรผู้เลี้ยงได้ดีไม่แพ้อาชีพอื่น หอยแครงเป็นหอยที่มีราคาขายค่อนข้างดี แถมยังเป็นหอยที่เลี้ยงง่าย ทางผู้เขียนเองได้มีโอกาสเดินทางไปดูงาน การเลี้ยงการจัดการส่งเสริมเกษตรกรให้เลี้ยงหอยแครงในพื้นที่ ต.คลองโคน อ.เมือง จ.สมุทรสงคราม ซึ่งเกษตรกรส่วนใหญ่เลี้ยงหอยแครงขายเป็นอาชีพหลัก คุณไพฑูรย์  นันทิวร เกษตรกรผู้เลี้ยงหอยแครงในพื้นที่ ต.คลองโคน อ.เมือง จ.สมุทรสาคร กล่าวกับผู้เขียนว่า เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้วพื้นที่บริเวณนี้เคยเลี้ยงกุ้งแชบ๊วยมาก่อน จนถึงจุดอิ่มตัวบวกกับช่วงนั้นการเลี้ยงกุ้งกุลาดำเริ่มแพร่หลาย จึงเปลี่ยนมาเลี้ยงกุ้งกุลาดำแทน 3 ปีแรกที่เลี้ยงนั้นได้ผลตอบแทนดี จนมีการเลี้ยงเพิ่มขยายมากขึ้น ส่งผลให้ราคาเริ่มตกเกษตรกรผู้เลี้ยงขาดทุนกันเป็นแถวๆ จึงต้องล้มเลิกการเลี้ยง เมื่อขาดทุนจากการเลี้ยงกุ้ง เงินทุนที่มีอยู่ก็เริ่มหมด จึงได้แนวคิดนำเอาพื้นที่ที่มีอยู่มาใช้ประโยชน์ให้ได้มากที่สุด ทำแบบผสมผสาน ปล่อยเลี้ยงแบบธรรมชาติ ทั้งกุ้ง หอย ปู ปลา ในบ่อเดียวกัน อะไรที่ได้น้อยก็เอาไว้กินที่เหลือก็ขาย ต่อมาหอยแมลงภู่เริ่มมีราคา เกษตรกรก็เลยหันมาเลี้ยงหอยแมลงภู่สร้างรายได้ ไม่นานราคาหอยแมลงภู่ก็เริ่มตกบวกกับหอยแมลงภู่เป็นหอยที่เลี้ยงยาก จึงเริ่มมองหาสัตว์น้ำชนิดอื่นที่สามารถเลี้ยงขายสร้างรายได้แทนการเลี้ยงหอยแมลงภู่ จึงสรุปได้ที่ “หอยแครง” เพราะหอยแครงมีราคาดี เลี้ยงง่าย และยังเลี้ยงหอยแมลงภู่ กุ้ง ปลา ฯลฯ ควบคู่ได้ อีกด้วย “การเลี้ยงหอยแครงนั้นดูแลไม่ยาก สำคัญอยู่ที่น้ำ-เลน ต้องจัดการระบบน้ำ-เลนในบ่อให้ดี น้ำที่ปล่อยใหม่เข้าบ่อต้องถึงหอยแครง เพราะอาหารของหอยนั้นจะมากับน้ำ เมื่อน้ำใหม่อาหารที่หอยจะได้รับก็ย่อมอุดมสมบูรณ์ หอยก็จะเจริญเติบโตเร็ว แต่ถ้าจัดระบบน้ำไม่ดีหอยก็ไม่โต ไม่ต่อปากหรือกี่ นอกจากนี้การเพิ่มแคลเซียมลงในบ่อเพื่อสร้างเปลือกก็มีส่วนสำคัญไม่น้อยเช่นเดียวกัน” และที่สำคัญอีกจุดหนึ่งก็คือ “พื้นที่บริเวณที่เลี้ยงหอยนั้นไม่ควรปล่อยให้มีพืชน้ำอย่างสาหร่ายน้ำจืดขึ้น ต้องกำจัดทิ้งให้หมด” เพราะสาหร่ายน้ำจืดนั้นจะขยายพันธุ์รวดเร็วมาก เมื่อมีจำนวนมากก็จะไปบดบังแสงแดด แถมยังไปแย่งพื้นที่ของหอย ทำให้หอยฝังตัวในดินไม่ได้ ส่วนหอยแครงที่เลี้ยงกันในเมืองไทยมีอยู่ 2 ชนิดคือ หอยเดินกับหอยนิ่ง หอยเดินมีลักษณะตัวจะออกเป็นวงรีแบนๆ เป็นหอยที่ไม่อยู่นิ่งกับที่จะเดินไปเรื่อย เป็นหอยแถบตะวันออก ถ้าเป็นหอยนิ่งก็จะอยู่นิ่งไม่ขยับไปไหน เป็นหอยทางแถบภาคใต้ หากเลี้ยงรวมกันก็จะต้องเลี้ยงหอยที่นิ่งอยู่รอบนอก หอยเดินไว้ข้างใน เพื่อใช้หอยนิ่งเป็นตัวกั้นหอยเดิน โดยเฉพาะหอยนิ่งเป็นที่ต้องการของตลาดจีนในขณะนี้ การเลี้ยงหอยแครงแบบผสมผสานควรเลี้ยงบนเนื้อที่อย่างน้อย 20ไร่ นอกจากนี้บ่อที่เลี้ยงนั้นก้นบ่อจะต้องเป็นดินเลน เพราะหอยแครงชอบดินเลน สำหรับบ่อที่ใช้เลี้ยงควรขุดให้ลึกประมาณ 1.50 เมตร จากนั้นก็หาซื้อพันธุ์หอยแครงจากแหล่งเพาะเลี้ยงแถว สุราษฎร์ธานี สมุทรสงคราม เพชรบุรีฯลฯ ขนาด 350-400 ตัวต่อกิโลกรัมลงปล่อย ซึ่งส่วนใหญ่ปล่อยอยู่ที่ประมาณ 1-1.5 ตันต่อ 1 ไร่ การปล่อยหอยแครงลงบ่อนั้นไม่ควรปล่อยทันที เพราะสภาพน้ำของแต่ละที่ย่อมแตกต่างกัน ดังนั้นก่อนที่จะปล่อยพันธุ์หอยลงบ่อต้องใช้น้ำจากบ่อเลี้ยงฉีดใส่พันธุ์หอยก่อน จากนั้นให้ปล่อยทิ้งไว้ประมาณ 1/2 ชั่วโมง เพื่อให้หอยได้ปรับสภาพอุณหภูมิ ให้เข้ากับน้ำในบ่อก่อน หลังจากนั้นถึงจะนำไปปล่อยลงบ่อ การปล่อยนั้นก็ใช้วิธีการโปรยด้วยมือ ให้ทั่วบริเวณที่กำหนดไว้ การดูแลก็ไม่ยุ่งยาก หอยแครงจะกินอาหารจากธรรมชาติ แต่ผู้เลี้ยงต้องคอยดูแลพลิกตัวหอย โดยพันธุ์หอยนิ่ง มิฉะนั้นจะจมขี้ตัวเองตาย การลงไปพลิกก็ทำไม่ยาก โดยปล่อยน้ำออกจากบ่อให้เหลือประมาณ 70-80 ซม. แล้วใช้แรงงานคนลงไปใช้มือควานที่หอย จากนั้นก็ใส่น้ำใหม่เติมเข้าไปให้เท่าเดิม และจะต้องคอยเช็คดูทุกๆ 2 เดือน “หลังปล่อยหอยแครงลงเลี้ยงในบ่อไปประมาณ 7 เดือน ก็สามารถจับขายได้ ซึ่งจะได้หอยที่มีขนาด 60 ตัว ต่อกิโลกรัม” เกษตรกรผู้เลี้ยงหอยแครงท่านใดมีความสนใจหรือต้องการสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมสามารถติดต่อได้ที่ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ 02-9861680-2 หรือนักวิชาการฯ 081-3983128 ,081-6929660  เขียนและรายงานโดย : คุณเอกรินทร์  ช่วยชู (นักวิชาการชมรมฯ) ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ www.thaigreenagro.com

หยุดเสี่ยง...ยางพารายืนต้นตาย...ขาดน้ำช่วงหน้าแล้ง

การปลูกยางพาราสิ่งสำคัญคือ “น้ำ” เพราะเนื่องจากต้นยางพาราจะต้องการน้ำสูงกว่าพืชชนิดอื่น ดังนั้นทำให้พื้นที่ที่เหมาะสมต่อการปลูกยางพาราเลยไปอยู่ที่ภาคใต้ แต่ทว่า...เนื่องจากการที่ราคายางพารา ยางแผ่นที่สูงในขณะนี้ส่งผลทำให้มีเกษตรกรเกือบทั่วประเทศหันมาปลูกยางเพิ่มมากขึ้น เพื่อหวังที่จะกอบโกยกำไรจากการปลูกยางครั้งนี้ เกษตรกรกรบางรายที่อยู่บนพื้นที่แห้งแล้งอาจจะลืมนึกถึงเรื่องของน้ำ ความต้องการน้ำของต้นยางพาราทำให้ปลูกไปแล้วหลายปียังกรีดไม่ได้เลย
สำหรับเกษตรกรที่ปลูกยางพาราอยู่ก่อนแล้วหรือมือใหม่ที่เพิ่งปลูกเป็นครั้งแรกและอยู่ในพื้นที่แห้งแล้ง อย่าง ภาคเหนือ ภาคตะวันตก ภาคอีสาน ฯลฯ การจะปลูกยางพาราให้ประสบความสำเร็จและสามารถกรีดน้ำยางได้ในปริมาณที่มากๆ ขึ้นนั้น แหล่งน้ำหรือน้ำจึงเป็นส่วนสำคัญในขบวนการผลิต ดังนั้นเกษตรกรหัวก้าวหน้าส่วนใหญ่หันมาใช้โพลิเมอร์ในการดูดซับน้ำใส่รองก้นหลุมเพิ่มความชื้นแทนการรดน้ำทุกๆ วัน ก่อนลงต้นกล้าปลูก โพลิเมอร์ก่อนแช่จะมีลักษณะเป็นเม็ดหรือเกล็ดเล็กๆ สีขาวดูคล้ายน้ำตาลทรายขาว เมื่อนำไปแช่น้ำ ก็จะเริ่มดูดน้ำพองตัวเป็นก้อนใสภายใน 5-10 นาที เมื่อแช่ทิ้งไว้ประมาณ 4 ชั่วโมง ก็จะดูดน้ำขยายพองตัวประมาณ 200 เท่า การนำโพลิเมอร์ที่ดูดน้ำเต็มที่แล้วไปใส่รองก้นหลุมปลูกยางพาราช่วงฤดูร้อนแห้งแล้ง ดินก็จะดูดซับน้ำจากโพลิเมอร์เพิ่มความชื้นให้กับดิน รากยางพาราก็จะได้น้ำ ธาตุอาหารซึ่งต้องใช้น้ำเป็นตัวทำละลายจากดินอีกต่อหนึ่ง เมื่อพื้นดินได้รับน้ำเพิ่มเข้ามากขึ้นโพลิเมอร์จะทำหน้าที่ดูดกักเก็บน้ำไว้ใช้ช่วงพื้นดินแห้งแล้งวนเวียนอย่างนี้ประมาณ 1 ปี ช้าหรือเร็วขึ้นอยู่การย่อยสลายของจุลินทรีย์ในพื้นที่นั้นๆ
โพลิเมอร์โดยทั่วไปแล้วจะสามารถขยายพองตัวกักเก็บน้ำได้ประมาณ 200 เท่า ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับความเค็มของน้ำ(ด่าง)ด้วย สำหรับเทคนิควิธีการนำโพลิเมอร์ไปใช้ในสวนยางพาราโดยเฉพาะช่วงลงต้นกล้าปลูกใหม่ โพลิเมอร์(แห้ง) 1 กิโลกรัม หลังขยายพองตัวแล้วสามารถรองก้นหลุมปลูกได้ประมาณ 200 ต้น ส่วนขั้นตอนวิธีการนำไปใช้นั้นมีดังนี้
1. นำโพลิเมอร์แช่ให้ดูดน้ำให้เต็มที่ (โพลิเมอร์ 1 กก. สามารถดูดกักเก็บน้ำได้ประมาณ 200 ลิตร) ทิ้งไว้ประมาณ 4 ชม.หรือค้างคืน
2. ก่อนปลูกให้รองก้นหลุมด้วยโพลิเมอร์ที่อุ้มน้ำเต็มที่หรือแช่น้ำแล้ว 1 กระป๋องนม (1/2 ลิตร)/หลุม
3. นำกล้ายางลงปลูก ถมดินลงไปครึ่งหนึ่งของตุ้มดินที่หุ้มรากยาง นำโพลิเมอร์อีก 1 กระป๋องนม (1/2 ลิตร)/หว่านรอบๆ ตุ้มดินที่หุ้มรากยางอยู่ (ถ้าจะใส่ 2 กระป๋องนมหรือมากกว่าก็ได้เช่นกัน) จากนั้นกลบ-อัดดินให้แน่นเหมือนปลูกยางปกติ
4. หลังจากใช้โพลิเมอร์รองก้นหลุมแล้ว ควรให้น้ำบ้างประมาณ 2 เดือนต่อครั้งและคลุมโคนต้นด้วยหญ้าแห้งหรือเศษวัสดุทางการเกษตร จะช่วยทำให้โพลิเมอร์ดูดซับน้ำได้ “ดีเยี่ยม” มากยิ่งขึ้น
ปัจจุบันนี้แม้แต่ภาคใต้ที่เจอภัยแล้งน้อยกว่าอื่นๆ แต่เกษตรกรก็ยังประสบปัญหาต้นยางยืนต้นตายจากขาดน้ำเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน การนำโพลิเมอร์มาช่วยแก้ปัญหาการขาดน้ำช่วงหน้าแล้ง ทำให้ต้นยางพาราสมบูรณ์ เจริญเติบโตสม่ำเสมอ สูงเท่าเทียมกัน ได้ขนาดตามมาตรฐานของสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง(สกย.) สำหรับต้นทุนในการใช้โพลิเมอร์ หากเทียบกับการต้องลงทุนปลูกซ่อมยางแล้วนับว่าต่ำมาก ประมาณ 2.50 บาท/ต้นเท่านั้นเอง เกษตรกรท่านใดสนใจสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ศูนย์ลูกค้าสัมพันธ์ชมรมฯ (02-9861680 -2) หรือนักวิชาการชมรมฯ (081-398312 ,081-6929660)
เขียนและรายงานโดย : คุณเอกรินทร์ ช่วยชู (นักวิชาการชมรมฯ)
ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ www.thaigreenagro.com
วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เสนอแนะติชมได้ที่ email : thaigreenagro@gmail.com

ดินมาร์ล กับความเหมาะสมต่อการปลูกพืช

การปลูกพืชแต่ละชนิดปัจจัยสำคัญที่จำเป็นที่สุดที่เกษตรกรจะต้องนึกเป็นอันดับแรกก็คือน้ำ รองลงมาคือดิน สภาพดินที่เหมาะสมกับการเพาะปลูกต้องร่วนซุย อุ้มน้ำ ไม่แน่นแข็ง โปร่งพรุน ที่สำคัญต้องมีอินทรียวัตถุในดิน หากสภาพของดินที่ตรงข้ามจากที่กล่าวมาควรปรับปรุงสภาพดิน ส่วนกรด-ด่างของดินก็สำคัญไม่น้อยเช่นเดียวกัน เนื่องจากดินเป็นกรด-ด่างมากเกินไปจะทำให้ดินตรึงธาตุอาหารทั้งธาตุหลัก, ธาตุรอง และธาตุเสริม ทำให้ต้องเปลืองต้นทุนค่าปุ๋ย ยา ฮอร์โมนต่างๆ เป็นจำนวนมาก ทั้งได้รับธาตุอาหารไม่ครบ ทำให้พืชอ่อนแอ โรคแมลงเข้าทำลายได้ง่ายและในดินมาร์ลก็เช่นเดียวกัน ดินมาร์ล (Marl)หรือดินเหนียวขาว เนื้อค่อนข้างร่วน องค์ประกอบหลักคือแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) ซึ่งเกิดจากการผุพังของหินปูน ประเทศไทยพบมากที่ ต.ท่าศาลา จ.ลพบุรี ,อ.บ้านหมอ อ.พระพุทธบาท จ.สระบุรี ,อ.เมือง อ.ท่าม่วง จ.กาญจนบุรี นอกจากนี้ยังพบในจังหวัดนครสวรรค์ เพชรบูรณ์ ลำปาง ชลบุรี ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมผลิตปูนซีเมนต์ บางส่วนนำไปปรับสภาพความเป็นกรดของดินในภาคเกษตรกรรม จนลืมคิดไปว่า “ดินมาร์ล” เกิดจากหินปูน เป็นดินด่างมีค่า pH สูงไม่เหมาะสมต่อการปลูกพืช ดินที่เหมาะสมต่อการปลูกพืชควรมีค่ากรด-ด่าง (pH) ของดินอยู่ระหว่าง 5.8-6.3 เพราะเป็นช่วงที่เหมาะสมที่สุดที่ดินจะละลายธาตุอาหารต่างๆ ให้พืชได้โดยไม่ตรึงเอาไว้ ซ้ำดินมาร์ลยังมีอินทรียวัตถุน้อย ไม่จับตรึงปุ๋ยหรือธาตุอาหาร หน้าแล้งดินแน่นแข็ง สภาพดินดังกล่าวทำให้ต้องสิ้นเปลืองต้นทุนการผลิตโดยเฉพาะปุ๋ย เมื่อพบว่าดินเพาะปลูกมีสภาพปัญหาดังกล่าวข้างต้นควรปรับปรุงสภาพดินโดยการหว่านปุ๋ยอินทรีย์หรือปลูกพืชตระกูลถั่ว ปอเทือง โสน ฯลฯ แล้วไถพรวนกลบเพิ่มอินทรีย์วัตถุ จากนั้นทำการปรับสภาพดินโดยการใช้ปุ๋ยอินทรีย์ 100 กิโลกรัม ผสมร่วมกับภูไมท์ซัลเฟตถุงแดง 60 กิโลกรัมและโพแทสเซียมฮิวเมท 1 กิโลกรัมคลุกเคล้าให้เข้ากัน ก่อนนำไปหว่านให้ทั่วทั้งแปลงปลูก ในอัตรา 200-300 กิโลกรัม/ไร่แล้วไถพรวนกลบอีกครั้ง ก่อนลงปลูกกล้าพันธุ์ให้หว่านรองพื้นด้วย พูมิชซัลเฟอร์ ในอัตรา 40 กิโลกรัม/ไร่ เพื่อปรับค่า pH ของดินและเพิ่มธาตุอาหารให้มีปริมาณที่เหมาะสมต่อการนำไปใช้ประโยชน์ของพืช นอกเหนือจากคุณสมบัติของธาตุอาหารแล้วภูไมท์ซัลเฟตถุงแดง และพูมิชซัลเฟอร์ยังช่วยทำให้ดินร่วนซุย อุ้มน้ำแต่ซึมผ่านได้ง่าย ระบายได้ดี ไล่เกลือออกจากเนื้อดิน เพิ่มออกซิเจนในดิน ช่วยสลายสารพิษตกค้างในดิน ช่วยเพิ่มกำมะถันหรือซัลเฟอร์ให้แก่ดิน ช่วยตรึงปุ๋ยให้ละลายช้าลดการชะล้างเวลาฝนตก ใช้ปุ๋ยน้อยลงผลผลิตเพิ่มขึ้น ประหยัดต้นทุน เกษตรกรท่านใดสนใจสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ชมรมเกษตรปลอดสารพิษ โทร. 02-9861680 -2 หรือคุณเอกรินทร์ ช่วยชู (นักวิชาการชมรมฯ) โทร. 081-3983128 เขียนและรายงานโดย : คุณเอกรินทร์ ช่วยชู (นักวิชาการชมรมฯ)